Zastosowanie właściwości leczniczych żwiru w medycynie ludowej

Żwir roślinny (avens, podnik) jest poszukiwany w medycynie, kuchni, kosmetologii itp. Ze względu na swoje użyteczne właściwości, roślina ta jest szeroko stosowana i jest używana przez uzdrowicieli i uzdrowicieli nie tylko w naszym kraju. W tym artykule powiemy o składzie i wartości odżywczej Geum, jego zastosowanie w różnych dziedzinach życia i możliwych skutków ubocznych i przeciwwskazań.

  • Opis
  • Wartość odżywcza i kaloryczna
  • Skład roślin
  • Przydatne właściwości
  • Zastosowanie żwiru
    • W medycynie
    • W kosmetologii
    • W gotowaniu
    • W życiu codziennym
  • Szkodliwość i przeciwwskazania dla ziół leczniczych
  • Nabywanie surowców

Opis

Avens to kwiat należący do rodziny różowatych. Rodzaj obejmuje niewiele ponad 50 gatunków roślin, które są szeroko rozpowszechnione na wszystkich kontynentach naszej planety, z wyjątkiem Antarktydy. Niektóre rodzaje żwiru są na granicy całkowitego wyginięcia w niezabezpieczonym środowisku. Gatunki te znajdują się pod ochroną odpowiednich organów w rezerwatach krajowych i ogrodach botanicznych.

Czy wiesz? Po raz pierwszy jako zioło lecznicze, żwir został opisany w średniowiecznych księgach leczniczych już w XVI wieku, ale niewiele o nim wspomniano również w pismach Hipokratesa.

Botaniczny opis i właściwości krów są bardzo podobne do innych gatunków roślin - truskawek i dywanów. Na terenie naszego kraju można znaleźć tylko siedem odmian żwiru, ale najczęstsze są żwir rzeczny i żwir miejski. Rzeka Avens preferuje uprawy na glebach bogatych w wilgoć, dlatego często występuje na bagnach lub obrzeżach rzek. Ale miejski miejski spotyka się na bardziej suchych glebach. Często obserwuje się go na obrzeżach dróg, pól, parków, ogrodów lub lasów liściastych. Staw wodny jest wieloletnią rośliną zielną, która osiąga wysokość 80-100 cm, łodyga tej rośliny słabo się rozgałęzia, a rozgałęzienie obserwuje się często tylko u szczytu łodygi. Łodygi krów są całkowicie pokryte włoskami. W dolnej części łodygi włosy mają bardziej szorstką strukturę niż w górnej części. Ponadto włosy na górze są bardziej żywe i gruczołowe.

Liście żwiru są dość gładkie, tworząc trzyczęściowy kształt. W avens są dwa rodzaje liści: cauline i basal. Pierwszy typ liści ma krótko-petiolate strukturę i rośnie na pędach naprzemiennie.Ale podstawne liście mają długotrwałą strukturę, a zatem rosną na długich ogonkach. Ponadto, podstawowe liście są bardziej masywne i mają dość gęste owłosienie. Najciekawszą częścią żwiru rzecznego są jego kwiaty. Nie mają dużych i jasnych kolorów, ale ich właściwości lecznicze znane są wielu uzdrowicielom ludowym. Płatki krów mają barwę białawo-kremową (czasami jasnożółtą i inne) z jasnoczerwonymi lub różowymi żyłkami. Głowice kwiatowe są ukształtowane jak dzwon i opuszczone, co pomaga grawitującemu w samozapyleniu.

Blossom żwir w połowie maja - początek czerwca, a miesiąc lub dwa na kwiat już zaczynają tworzyć nasiona. Charakterystyczne wyrostki z haczykami i czerwonawy odcień są pierwszymi oznakami dojrzałych nasion. Nawiasem mówiąc, procesy w kształcie haczyka nie są próżne tylko w tej formie, ponieważ dzięki jej nasionom można przylgnąć do ubrania ludzi lub sierści zwierzęcej i przenieść je do innego siedliska. Gravelite miasto ma wiele różnic od żwiru rzecznego. Na przykład aleja rzeki nie może rosnąć na wysokości większej niż 60 cm, podczas gdy widok rzeki tej rośliny może w niektórych przypadkach osiągnąć wysokość większą niż jeden metr.Ponadto błąkająca się rzeka ma zielonkawe łodygi, a miejska - czerwonawą lub brązową. Są także różnice w kwiatach tych roślin: działki miejskiego żwiru nie są pomalowane na czerwono.

Wartość odżywcza i kaloryczna

Avens to roślina całkowicie dietetyczna, która jest szeroko wykorzystywana do celów leczniczych ze względu na jej niską zawartość kaloryczną. Jednak roślina ta nie ma praktycznie żadnej wartości odżywczej. Tak więc, na 100 gramów tego produktu jest tylko 1 kcal. W spiżarni praktycznie nie ma białek, tłuszczów i węglowodanów, więc we wszystkich autorytatywnych katalogach botanicznych wskazano, że w 100 gramach tej rośliny nie ma ani jednego grama białek, tłuszczów i węglowodanów. Tak więc, pod względem wartości odżywczej i zawartości kalorii, żwir wygląda jak liście zielonej herbaty.

Skład roślin

Jeżeli porównamy skład chemiczny rzeki i miejskiego żwiru, nie będzie żadnej namacalnej różnicy, więc obie rośliny nadają się do stosowania w medycynie, kosmetologii itp.

W powyższej części tej rośliny znajdują się kwasy fenolokarboksylowe, garbniki (prawie jedna czwarta całkowitej suchej masy), flawonoidy, różne substancje barwiące i alkaloidy.Barwniki w dużych ilościach zawarte są w kadziach rzecznych. Jednak obie rośliny zawierają dużo witamin, w tym prowitaminę A i witaminę C (kwas askorbinowy).

Witamina C znajduje się również w zielonej cebuli, starszym, rzodkiewki, białej porzeczce, aktynomii, estragonie, irge, aloesie, białej kapuście, malinach, topinamburze.

Ale w systemie korzeniowym wędrówki zawiera dużą liczbę złożonych i prostych węglowodanów, które nie znajdują się w części nadziemnej. Takie węglowodany obejmują glukozę i skrobię. Ponadto korzenie żwiru są bogate w substancje takie jak olejki eteryczne, pektyny, kwasy organiczne, garbniki, glikozydy i saponiny.

Ważne! Eugenol jest substancją fenolową występującą w korzeniach żwiru i właśnie z powodu tej substancji roślina ta ma zapach goździka. Dlatego w średniowieczu plac był nazywany "korzeniem ząbków".

Przydatne właściwości

Żwir trawiasty ma wiele właściwości leczniczych, które od wieków były z powodzeniem stosowane przez uzdrowicieli ludowych.

Oto niektóre z przydatnych właściwości niskich dochodów:

  • Szydełkowanie;
  • Wzmocnienie ogólne (zwiększenie obrony organizmu z powodu obecności kwasu askorbinowego);
  • Znieczulenie;
  • Gojenie ran;
  • Pocenie się (ta właściwość krów jest używana w leczeniu malarii i innych chorób, celem leczenia jest zwiększenie pocenia się);
  • Słabe środki nasenne i łagodny środek uspokajający.
Wszystkie powyższe właściwości tej rośliny od dawna były używane przez uzdrowicieli ludowych. Wyznaczają ludzi nalewki, napary, wywary itp. Ponadto żwir ma właściwości antybakteryjne, dlatego jest stosowany jako środek antyseptyczny podczas płukania jamy ustnej i kąpieli.

Zastosowanie żwiru

Ze względu na swoje użyteczne i lecznicze właściwości, wiggle znalazło zastosowanie w wielu sferach ludzkiego życia.

W medycynie

Oficjalna medycyna praktycznie nie używa tego rodzaju roślin w swojej dziedzinie działalności. Ale homeopatia (medycyny alternatywnej, która opiera się na pacjentów leczonych nieskutecznych leków, powodując u pacjenta powinien wierzyć w jego odzysku i przy pomocy swoich pozytywnych myśli i odporności goją) i tradycyjnej medycyny uznały właściwości lecznicze Geum i szeroko je wykorzystać. Herb Bennett, jak również Kuklik zwisły, znalazł swoje zastosowanie w oficjalnej działalności medycznej jedynie jako środek antyseptyczny i wcześniej miały niewielki popularnością wśród lekarzy.Ale dzisiaj większość lekarzy nie chce używać go jako leczenia dla pacjentów i znaleźć alternatywę w oficjalnie zarejestrowanych preparatach chemicznych.

Czy wiesz? "Conspiracy Grass" - tak zwane żwirowe starożytni magicy i czarownice, które używały tej rośliny w swoich rytuałach.

Jednak w medycynie niekonwencjonalnej gravylit stosuje się jako środek zaradczy w walce z dławicą piersiową, zapaleniem pęcherza, zapaleniem nerek, astmą, a nawet gruźlicą. Czasem nalewka z tego zioła jest używana do niektórych form awitaminozy, czerwonki i helminthiosis. Ale najczęściej uzdrowiciele ludu wyznaczają drogę krwawienia, zwłaszcza wewnętrzne. Wywary z korzeni rośliny są dobre dla stanów depresyjnych i zaburzeń układu psychicznego. Ponadto, te buliony są dodawane do kąpieli, aby zmniejszyć ból mięśni i stawów.

W kosmetologii

W kosmetologii, Klinki służą do normalizacji skóry i regulowania pocenia się. Aby to zrobić, rosół tego zioła dodaje się do kąpieli. Ponadto sok z korzeni krów służy do zmiękczania i usuwania twardych i przestarzałych modzelowatych.

Z tłustą skórą twarzy możesz zrobić maskę z więdnięcia. W tym celu należy przez pół godziny nalegać 1 łyżeczkę. zioła w przegotowanej wodzie (pojemność 0,5 litra). Następnie mieszaninę filtruje się i dodaje 2 łyżki stołowe. skrobia. Dokładnie wymieszaj wszystko, aby ostatecznie uzyskać konsystencję oleju. Otrzymaną masę odstawiono na 15 minut, a następnie na pół godziny równomiernie naniesiono na skórę twarzy. Takie maski pomagają radzić sobie z tłustą i pomarszczoną skórą, a ponadto będziesz mieć pewność, że używasz naturalnego produktu.

W gotowaniu

W gotowaniu szeroko stosuje się liście ostrokrzewu, które są wykorzystywane do przygotowywania sałatek, zup, tłuczonych ziemniaków i innych potraw. Z korzeni ziołowych wytwarzają przyprawy i przyprawy, które dodają smaku potrawom rybnym i mięsnym, a także zupom i sałatkom.

Ważne! W przypadku projektu dekoracyjnego i krajobrazowego żwir został nazwany "Leonardo Wat". Roślina ta ma duże kwiaty i brązową barwę i jest szeroko stosowana do ozdabiania parków w Europie. Aby uprawiać tę klasę bez żadnych problemów, jest to możliwe i samo w letniej rezydencji.
Ponadto roślina ta jest używana do gotowania jako barwnik. Na przykład podczas barwienia napojów owocowych, lemoniady itp.napój nabrał jasnopurpurowego koloru. Gravilate jest szeroko stosowany w produkcji piwa i kwasu chlebowego. Konieczne jest przedłużenie okresu przydatności do spożycia napojów. A z korzeni krówki z dodatkiem skórki pomarańczowej zrobić pyszny wermut. Aby przyprawę i aromat napoju specjalnego, avens korzeń jest używany w przemyśle napojów.

W życiu codziennym

Łodygi tej rośliny są doskonałymi dodatkami do żywności dla wielu zwierząt domowych. Podniknitsa o strukturze plastra miodu pozwala pszczołom zbierać obfite zbiory miodu w połowie maja. Ponadto roślina ta jest używana jako barwnik do malowania tkanin wełnianych i bawełnianych. Widmo barw, które mogą dać avens jest bardzo szeroki, od czerwono-zielony, a kończąc na czerwono-brązowy.

Oprócz właściwości miodu geum są: wapno, guma arabska, gryka, rzepak, śliwki, gruszki, wiśnie, jabłka, klon, jarzębiny, szary, goutweed, oregano, płucnik, stłuczenie, mlecz, chaber.

Ze względu na wysoką zawartość garbników w żwirze jest stosowany jako garbnik do skóry. Ogrodnicy używają tego zioła jako doskonałego środka owadobójczego, który pomaga w zwalczaniu szkodników owadzich.Ponadto hodowcy wyprowadzili wiele pięknych gatunków ozdobnych tej rośliny i są z powodzeniem stosowane w projektowaniu dekoracyjnym i krajobrazowym.

Szkodliwość i przeciwwskazania dla ziół leczniczych

Avens ma jedną charakterystyczną cechę: ma właściwość zwiększania krzepliwości krwi. Dlatego należy go stosować ostrożnie (a nawet odmawiać użycia) osobom cierpiącym na niskie ciśnienie krwi, zakrzepicę, zaparcia i zakrzepowe zapalenie żył.

Czy wiesz? Wszystkie drogie odmiany piwa w Szwecji zawierają korzenie żwiru.

Trzeba też zachować ostrożność przy dawkowaniu nalewek lub rosół, ponieważ zioło to zawiera dużą liczbę tanin, których przedawkowanie grozi długotrwałym zaparciem.

Nabywanie surowców

Jak już wiesz, do celów leczniczych używane są zarówno korzenie tej rośliny, jak i łodygi i liście. Ale metody zbierania korzeni i liści różnią się od siebie. Na przykład korzenie należy zbierać późną jesienią (przed rozpoczęciem przymrozków) lub wczesną wiosną, jeszcze przed zakwitnięciem rośliny. Po wykopaniu korzeni należy je umyć i wysuszyć na słońcu.Ponadto korzenie muszą przejść etap suszenia w dobrze wentylowanym pomieszczeniu w temperaturze 45-50 ° C.

Kiedy korzenie wyschną, staną się kruche i wydzielają ostry zapach przypominający zapach goździka. W tym stanie korzenie mogą być przechowywane przez 3 lata, jeśli pojemnik, w którym przechowywany jest surowiec jest szczelnie zatkany. W przeciwnym razie zapach korzeni po chwili może wyparować.

Naziemne części poruszenia zaczynają być zbierane w maju. Wytnij górną część, długość 15-20 cm Wytnij pędy suszone na słońcu lub w specjalnej suszarce w temperaturze nie przekraczającej 40-45 ° C. Roślina może być również suszona w formie bukietu zawieszonego do góry nogami. Kiedy łodygi kwiatków zaczynają się łatwo odrywać, oznacza to, że proces suszenia się skończył iw tej postaci surowiec może być przechowywany przez około rok, ale nie dłużej.

Ważne! Suszenie żwiru jest konieczne ściśle w temperaturach 40-50 ° C, w przeciwnym razie wszystkie złożone chemikalia, które, między innymi, są podstawą właściwości leczniczych tego zioła, mogą zostać zniszczone.

W każdym razie przygotowane korzenie i łodygi żwiru mogą być potrzebne w leczeniu wielu chorób, które opisaliśmy powyżej. I nie musisz szukać surowców na kuchenki w aptekach, ponieważ będziesz mieć swój własny, naturalny i czysty produkt.

Loading...

Zostaw Swój Komentarz